Skąd bierze się łysienie plackowate?
Choroba ma podłoże autoimmunologiczne. Twoje komórki odpornościowe błędnie rozpoznają mieszki włosowe jako ciało obce i wywołują wokół nich ostry stan zapalny. Wskutek wydzielania prozapalnych białek zwanych cytokinami, cebulki ulegają gwałtownemu obkurczeniu oraz miniaturyzacji. Włos staje się cienki, łamliwy, aż wreszcie wypada, pozostawiając puste miejsca na skórze. Niejednokrotnie bezpośrednim wyzwalaczem pierwszego epizodu bywa silny stres psychiczny, nagła trauma lub utrata bliskiej osoby. Dolegliwość ta bardzo często współwystępuje z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak zapalenie tarczycy, Hashimoto czy bielactwo. Doświadczenia lekarzy wskazują również, że w kilkunastu procentach przypadków schorzenie ujawnia się u osób posiadających krewnych z podobnymi problemami.
Jakie objawy daje łysienie plackowate na skórze głowy?
Głównym symptomem choroby są okrągłe lub owalne ogniska pozbawione włosów, osiągające zazwyczaj od kilku do kilkunastu centymetrów średnicy. Odsłonięta skóra w miejscu ubytku pozostaje gładka, nie wykazując cech bliznowacenia, łuszczenia ani stanu zapalnego. Na obrzeżach powiększających się zmian dermatolog dostrzega pod mikroskopem tak zwane włosy wykrzyknikowe, czyli ułamane fragmenty łodygi o ucieśnionej nasadzie. Schorzenie określane jako łysienie plackowate potrafi atakować nie tylko skórę głowy, ale także brwi, rzęsy, a u mężczyzn również zarost. Przebieg schorzenia charakteryzuje się ogromną nieprzewidywalnością, z nagłymi nawrotami i okresami pełnego odrastania włosów. Warto wiedzieć, że u części pacjentów ubytkom owłosienia towarzyszą powierzchowne zmiany na płytkach paznokci, przyjmujące postać drobnych punktowych wgłębień.
W jaki sposób leczy się łysienie plackowate?
Skuteczne zwalczanie ogniskowej utraty włosów wymaga cierpliwości oraz stosowania wielotorowych metod terapeutycznych. W podstawowym leczeniu dermatolodzy wykorzystują miejscowe maści lub płyny zawierające sterydy, które wyciszają stany zapalne. Dobrą efektywnością wykazują się iniekcje doogniskowe, polegające na bezpośrednim podawaniu substancji czynnej w zmienioną chorobowo skórę. Innowacyjną metodą jest terapia DCP, w której podaje się kontrolowany alergen w celu wywołania nowej reakcji i odciągnięcia komórek od mieszków. Zastosowanie znajduje również fototerapia z wykorzystaniem promieniowania UVA lub UVB, wykazująca silne działanie immunosupresyjne.
Wspomagająco w procesie odrastania włosów stosuje się wcierki zawierające minoksydyl, pobudzające uśpione cebulki do pracy. Wielu pacjentów odnosi rzetelne korzyści z suplementacji witaminy D, której niedobory bardzo często towarzyszą procesom zapalnym w skórze. Równie istotnym elementem jest stała opieka psychodermatologiczna i opanowanie technik radzenia sobie z codziennym napięciem. Nowe perspektywy dają trwające badania nad lekami biologicznymi z grupy inhibitorów kinazy JAK, które w przyszłości mogą zmienić standardy leczenia. Systematyczność w przyjmowaniu preparatów oraz regularna kontrola lekarska stanowią najlepszą drogę do zahamowania ubytku włosów.
