wirtualnezdrowie.eu

Zweryfikowane przez redakcję

Objawy kociej grypy

Objawy kociej grypy obejmują kichanie, wyciek z nosa i oczu oraz apatię – sprawdź, jak je rozpoznać i kiedy zgłosić się do weterynarza.

Agnieszka Kaczmarek 4 min czytania
Objawy kociej grypy

Objawy kociej grypy najczęściej zaczynają się od kichania, łzawienia i wycieku z nosa, ale przebieg choroby bywa różny i nie zawsze wygląda tak samo u każdego zwierzęcia. To popularne pojęcie odnosi się do zakaźnej infekcji górnych dróg oddowych u kotów, którą pillar artykuł tego portalu opisuje szerzej w kontekście grypy zwierząt w ogóle – tutaj skupiamy się wyłącznie na tym, jak rozpoznać jej objawy u kota.

Kocia grypa, czyli grypa typu K – co się kryje pod tą nazwą?

Nazwa „kocia grypa” jest potoczna i nieco myląca – choroba nie jest wywołana przez wirusa grypy (influenzy), a przez inne patogeny, głównie herpeswirusa kotów (FHV-1) i kaliciwirusa (FCV). Właśnie z tego powodu w internecie pojawia się też skrócone określenie „grypa typu K” – litera „K” odnosi się tu do słowa „kocia”, a nie do jakiegoś odrębnego typu wirusa grypy znanego u ludzi.

Warto zapamiętać to rozróżnienie, ponieważ wpływa ono na to, czego można się spodziewać po przebiegu choroby. Infekcje wywołane przez FHV-1 i FCV atakują przede wszystkim błony śluzowe nosa, gardła i oczu, a nie cały organizm w sposób typowy dla wirusów grypowych u ludzi czy ptaków. Dlatego objawy koncentrują się głównie w obrębie głowy zwierzęcia, choć w ciężkich przypadkach mogą towarzyszyć im także ogólne osłabienie i gorączka.

Najczęstsze objawy kociej grypy u dorosłych kotów i kociąt

Typowy obraz choroby obejmuje kilka objawów, które często występują razem, choć nie muszą pojawić się wszystkie naraz:

  • kichanie, czasem napadowe i częste,
  • wyciek z nosa – początkowo przejrzysty, później gęstniejący,
  • zaczerwienienie i łzawienie oczu, czasem z ropną wydzieliną,
  • gorączka i ogólne rozbicie, widoczna niechęć do zabawy,
  • utrata apetytu, często spowodowana zaburzeniem węchu,
  • owrzodzenia w jamie ustnej, charakterystyczne szczególnie dla zakażenia kaliciwirusem.

U kociąt i kotów z obniżoną odpornością przebieg bywa cięższy – zwierzę może odmawiać jedzenia i pić mniej, co szybko prowadzi do odwodnienia. U starszych kotów z przewlekłymi chorobami objawy mogą się utrzymywać dłużej i nawracać, ponieważ wirusy te po przechorowaniu mogą pozostać w organizmie w formie utajonej. Każdy niepokojący spadek aktywności lub apetytu u kota, niezależnie od wieku, jest dobrym powodem do konsultacji z weterynarzem.

Czy grypa u kota może przebiegać bez kataru i kaszlu?

Tak, zdarza się, że objawy grypy u kota przebiegają bez typowego kataru i kaszlu, co bywa mylące dla opiekunów przyzwyczajonych do „klasycznego” obrazu przeziębienia. W takich przypadkach dominować mogą inne sygnały:

  • apatia i wyraźny spadek energii bez widocznych zmian w nosie,
  • bolesne owrzodzenia w pysku, które utrudniają jedzenie,
  • lekkie kulawizny lub bolesność stawów, opisywane przy niektórych szczepach kaliciwirusa,
  • zaczerwienione, przymknięte oczy jako jedyny widoczny objaw.

Taki przebieg jest częstszy u kotów wcześniej zaszczepionych, u których organizm częściowo odpowiada na infekcję, ale nie eliminuje jej w pełni objawowo w typowy sposób. Brak kaszlu czy kataru nie oznacza więc, że kot jest zdrowy – jeśli widać u niego apatię, ból przy jedzeniu lub niechęć do ruchu, warto to skonsultować z lecznicą weterynaryjną, ponieważ część tych objawów może wskazywać także na inne schorzenia niż infekcja górnych dróg oddechowych.

Kiedy warto pomyśleć o ptasiej grypie, a nie o kociej grypie?

Choć „kocia grypa” i ptasia grypa to zupełnie różne choroby, temat bywa mylony, bo obie nazwy zawierają słowo „grypa”. Ptasia grypa to zakażenie prawdziwym wirusem influenzy, które najczęściej dotyczy dzikiego i domowego ptactwa. U kur objawy ptasiej grypy obejmują zwykle:

  • wyraźny spadek aktywności i apetytu w całym stadzie,
  • nagły spadek nieśności,
  • obrzęk i zasinienie grzebienia oraz dzwonków,
  • duszność i problemy z oddychaniem,
  • nagłe, masowe padanie ptaków bez wyraźnej przyczyny.

Koty zwykle nie chorują na ptasią grypę, ale odnotowywano rzadkie przypadki zakażenia po bliskim kontakcie z chorymi lub padłymi ptakami albo po spożyciu surowego mięsa czy podrobów drobiowych. U kota przebieg takiego zakażenia bywa cięższy niż typowej kociej grypy i może obejmować silną gorączkę, trudności z oddychaniem oraz objawy neurologiczne, takie jak drgawki czy zaburzenia równowagi. Jeśli kot miał kontakt z chorym lub martwym ptactwem i pojawiają się u niego takie objawy, konieczna jest szybka wizyta u weterynarza, który oceni sytuację indywidualnie – to zupełnie inny scenariusz niż zwykłe przeziębieniowe objawy kociej grypy.

Podsumowanie

Objawy kociej grypy najczęściej obejmują kichanie, wyciek z nosa i oczu oraz osłabienie, ale choroba może też przebiegać bez typowego kataru czy kaszlu, dając znać o sobie jedynie apatią lub owrzodzeniami w pysku. Nazwa „grypa typu K” to jedynie potoczne określenie tej samej infekcji, niezwiązanej z wirusem influenzy, w odróżnieniu od prawdziwej ptasiej grypy, która ma inny przebieg i inne źródło zakażenia. W każdym przypadku, gdy objawy się nasilają, utrzymują dłużej niż kilka dni albo kot ma kontakt z chorym ptactwem, najlepszym krokiem jest konsultacja z weterynarzem, który dobierze dalsze postępowanie do konkretnej sytuacji zwierzęcia.